|
اثربخشی طرحواره درمانی گروهی بر مهارتهای ارتباطی سالمندان ساکن سرای سالمندان استان تهران
|
فلورا رحیم آقایی*   ، سارا رافعی ، علی خانه کشی |
| دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن |
|
|
چکیده: (1719 مشاهده) |
مقدمه: سالمندی همواره با مشکلات فراوانی سپری و در جهت درمان آن راهکاری متعددی بررسی شده و طرحواره درمانی گروهی در قشر سالمندان کمتر پژوهشی صورت پذیرفته است که می کوشد ارزش هایی را در سالمند احیا کند. پژوهش حاضر با هدف اثربخشی طرحواره درمانی گروهی بر مهارتهای ارتباطی سالمندان ساکن سرای سالمندان استان تهران انجام شد.
روش کار: روش پژوهش تجربی با طرح پیش‌آزمون_پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل سالمندان مقیم در سرای سالمندان استان تهران بود. نمونه آماری شامل 30 نفر که بصورت در دسترس از میان سالمندان مقیم در سرای سالمندان استان تهران, انتخاب شده اند و بصورت تصادفی در دو گروه 15 نفره (گروه آزمایش و کنترل) قرار گرفتند و 10 جلسه طرحواره درمانی گروهی بر روی گروه آزمایش انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه 34 سوالی مهارت های ارتباطی کویین دام و پرسشنامه 16 سوالی ابرازگری هیجانی کینگ و آمونز بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس چند متغیری استفاده شد.
یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که تفاوت آماری معنی دار در میانگین پس آزمون دو گروه از لحاظ مهارتهای ارتباطی و ابراز گری هیجانی بود؛ به این معنی که اثربخشی آموزش طرحواره درمانی بر مهارتهای ارتباطی و ابرازگری هیجانی سالمندان از نظر آماری معنی دار بود (01/0>p)..
نتیجه گیری: می توان نتیجه گیری کرد که طرحواره درمانی گروهی برنامه مداخله موثری می باشد که می تواند مهارتهای ارتباطی و ابرازگری هیجانی را در سالمندان بهبود ببخشد.
|
|
| واژه‌های کلیدی: کلید واژه ها: طرحواره درمانی گروهی، مهارتهای ارتباطی، سالمندان |
|
|
متن کامل [PDF 334 kb]
(498 دریافت)
|
نوع مطالعه: كاربردي |
موضوع مقاله:
مسائل ذهنی و روانشناختی سالمندان
دریافت: 1404/9/1 | پذیرش: 1405/1/10 | انتشار: 1405/1/10
|
|
|
|
|
|
