<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal of Gerontology</title>
<title_fa>سالمندشناسی</title_fa>
<short_title>joge</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://joge.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2476-7301</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2476-7301</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.22034/joge</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1396</year>
	<month>9</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2017</year>
	<month>12</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>2</volume>
<number>3</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>مقایسه تاثیر پیگیری تلفنی (تله نرسینگ) و حضوری بر روی احساس تنهایی سالمندان تحت پوشش مراکز سلامت جامعه شهر اهواز سال 1395
</title_fa>
	<title>Comparing the effectiveness of telenursing with in-person follow up on the feeling of loneliness among the elderly in community health centers in Ahvaz in 2017
</title>
	<subject_fa>پرستاری سالمندی</subject_fa>
	<subject>geriatric nursing</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي اصیل</content_type_fa>
	<content_type>Original research</content_type>
	<abstract_fa>مقدمه: با افزایش جمعیت سالمندان، احساس تنهایی به عنوان عاملی تأثیرگذار بر روی وضعیت سلامتی و کیفیت زندگی سالمندان نیازمند توجه ویژه می باشد. در این میان پیگیری با هدف برقراری و ایجاد یک رابطه مراقبتی مستمر و پویا جهت افزایش آگاهی و تقویت عملکرد سالمندان نقش مهمی دارد. این مطالعه با هدف مقایسه تاثیر پیگیری تلفنی (تله نرسینگ) و حضوری بر احساس تنهایی سالمندان تحت پوشش مراکز سلامت جامعه شهر اهواز انجام شد.&lt;br&gt;
روش: این مطالعه نیمه تجربی بر روی 60 نفر از سالمندان 60- 75 سال مراجعه کننده به مراکز سلامت جامعه شهر اهواز صورت گرفت که به روش تصادفی سیستماتیک انتخاب شدند. برای کلیه سالمندان یک برنامه آموزش به مدت سه هفته (3 جلسه) برگزار گردید، سپس برای گروه پیگیری تلفنی 6&amp;nbsp; نوبت پیگیری، و برای گروه پیگیری حضوری 2 نوبت پیگیری در طی دو ماه انجام شد. داده های مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه های دموگرافیک، آزمون کوتاه وضعیت شناختی و مقیاس تجدید نظر شده احساس تنهایی راسل جمع آوری و توسط نرم افزار SPSS نسخه 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. مقادیر P کمتر از 05/0 معنی دار لحاظ گردید.&lt;br&gt;
یافته ها: میانگین نمره احساس تنهایی در گروه پیگیری تلفنی قبل و بعد از مداخله به ترتیب 03/38 ، 2/34 و در گروه پیگیر حضوری قبل و بعد از مداخله 9/35، 6/32 بود که نشان دهنده کاهش احساس تنهایی در هر دو گروه می باشد. هم در گروه با پیگیری حضوری (001/0=p) و هم گروه با پیگیری تلفنی (002/0=p)، احساس تنهایی بعد از مداخله نسبت به قبل از مداخله کاهش یافته است.&lt;br&gt;
نتیجه گیری: هر دو روش پیگیری تلفنی و حضوری بر روی کاهش احساس تنهایی سالمندان موثر بود، لذا هر دو روش پیگیری برای مداخلات مرتبط با سالمندان پیشنهاد می گردد &amp;nbsp;&lt;br&gt;
&amp;nbsp;</abstract_fa>
	<abstract>Introduction: With growing number of the elderly population, feeling of loneliness as an effective factor on health and quality of life of them, requires a greater amount of attention. Meanwhile, follow-up with the purpose of establishing a continuous, dynamic caring relationship, play an important role in raising awareness and strengthening the performance of the elderly. This study was conducted to compare the effect of telephone follow-up (telenursing) with in-person follow-up on the feeling of loneliness in the elderly in community health centers in Ahvaz in 2017.&lt;br&gt;
Method: This semi-experimental study was implemented on 60 elderly people (60-75 yrs) in Ahvaz Health Centers. The sample was selected using systematic randomized sampling method. All 60 samples received a three-session training program in 3 weeks. In two months, the group receiving telenursing had six appointments while the group receiving in-person follow up had two. Data was collected using demographic questionnaires, short cognitive status test and Revised Russell&amp;#39;s Loneliness Scale. The data was analyzed with SPSS software (version 20). P-values less than 0.05 was considered significant.&lt;br&gt;
Results: Average loneliness score was 38.03 and 34.2 in the group receiving telenursing and 35.9 and 32.6 in the group receiving in-person follow up before and after intervention, respectively. Both in the in-person follow up group (p = 0.001) and the telenursing group (p = 0.002), loneliness decreased following the intervention.&lt;br&gt;
Conclusion: The results showed that there was a decline in feeling of loneliness in the two groups. Therefore, both follow-up methods are suggested for the elderly population.&lt;br&gt;
&lt;br&gt;
&amp;nbsp;</abstract>
	<keyword_fa>سالمندان, تنهایی, پیگیری حضوری, پیگیری تلفنی. 
</keyword_fa>
	<keyword>Elderly, Loneliness, Telephone follow-up, In-person follow-up.
</keyword>
	<start_page>58</start_page>
	<end_page>65</end_page>
	<web_url>http://joge.ir/browse.php?a_code=A-10-111-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>s</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Ahmadi babadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سحر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>احمدی بابادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>saharahmadibabadi@gmail.com</email>
	<code>10031947532846001823</code>
	<orcid>10031947532846001823</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Nursing and Midwifery School, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>L</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Sadeghmoghadam</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>لیلا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>صادق مقدم</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>ls_moghadam@yahoo.com</email>
	<code>10031947532846001824</code>
	<orcid>10031947532846001824</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Nursing and Midwifery School, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>A</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Delshad Noghabi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>دلشاد نوغابی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001825</code>
	<orcid>10031947532846001825</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Nursing and Midwifery School, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
