مقدمه: سالمندی نیز فرآیندی همهگیر در موجودات زنده از جمله انسان است و دوران حساسی از زندگی است که ابعاد مختلف زندگی فرد را دستخوش تغییر میکند. از جمله عوامل روانشناختی مؤثر بر سلامت جسم و روان در این دوران سبکهای دلبستگی هستند. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی تفاوت سبکهای دلبستگی بین میانسالان، سالمندان و کهنسالان انجام شد. روش کار: روش پژوهش حاضر، زمینهیابی بر اساس بررسی و مقایسه تفاوت میان سه گروه بود. جامعه آماری این پژوهش میانسالان(45-60 سال)، سالمندان(60-75 سال) و کهنسالان(75-90 سال) شهرهای تهران و کرج بودند که از طریق روش نمونهگیری در دسترس و به تعداد 180 نفر نمونه آماری( 60 نفر میانسال، 60 نفر سالمند و 60 نفر کهنسال) انتخاب گردیدند. این افراد پرسشنامه سبک دلبستگی کولینز-رید(RAAS) را به صورت آنلاین و فردی تکمیل نموده و تحلیل دادههای بهدستآمده از پرسشنامه مورد نظر در بر پایه روش تحلیل واریانس یک راهه انجام گرفت. یافته ها: نتایج به دست آمده نشان داد دلبستگی اجتنابی در میان سالمندان و کهنسالان بیشترین میانگین را دارد اما نتایج تحلیل واریانس نیز نشان داد که تفاوت معناداری بین سالمندان، میانسالان و کهنسالان از نظر سبک های دلبستگی وجود ندارد. نتیجه گیری: از این رو میتوان نتیجه گرفت در گذر زمان، تفاوت زیادی در سبک دلبستگی بین میانسالان با سالمندان و کهنسالان وجود ندارد.
Mohamadlo E, Pourebrahim T. Differences in attachment styles in middle age and old age. joge 2025; 9 (4) :1-9 URL: http://joge.ir/article-1-705-fa.html
محمدلو الهه، پورابراهیم تقی. تفاوت سبک های دلبستگی در میانسالی و سالمندی. سالمندشناسی. 1403; 9 (4) :1-9