مقدمه: انتقال از بیمارستان به منزل یکی از مراحل حساس و پرخطر در مراقبت از سالمندان است که با افزایش احتمال بستری مجدد، افت عملکرد و نارضایتی بیماران همراه است. حمایت خانوادگی بهعنوان عامل مهمی در موفقیت این فرآیند شناخته میشود، اما شواهد کافی درباره نقش آن در کیفیت گذار مراقبت سالمندان ایرانی وجود ندارد. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط حمایت خانوادگی با کیفیت گذار مراقبت در سالمندان ترخیصشده از بیمارستان و تبیین این ارتباط بر اساس نظریه گذار ملیس انجام شد. روش کار: این مطالعه توصیفی–همبستگی از نوع مقطعی در سال ۱۴۰۴ بر روی ۱۳۰ سالمند ۶۰ سال و بالاتر ترخیصشده از دو بیمارستان شهرستان خوی انجام شد. دادهها با پرسشنامههای مشخصات جمعیتشناختی، کیفیت گذار مراقبت (CTM-15) و حمایت خانوادگی جمعآوری و با نرمافزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمونهای همبستگی پیرسون، تی مستقل، تحلیل واریانس و رگرسیون خطی چندمتغیره تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد بین حمایت خانوادگی و کیفیت گذار مراقبت رابطه مثبت و معناداری وجود دارد(52/0 r =؛ 001/0 P <). حمایت خانوادگی بهتنهایی ۲۷ درصداز واریانس کیفیت گذار مراقبت را تبیین کرد (001/0 P < ؛27/0 R² =). و در مدل رگرسیون چندمتغیره، پیشبینیکننده معنادار کیفیت گذار مراقبت بود. (001/0 P <؛۹۵٪66/0-30/0CI: ؛ 48/0 B =؛52/0 β =) همچنین تمامی ابعاد حمایت خانوادگی با کیفیت گذار مراقبت همبستگی مثبت و معنادار داشتند. نتیجهگیری: تقویت حمایت خانوادگی از طریق مشارکت فعال خانواده در برنامهریزی ترخیص، آموزش مراقبین و توسعه خدمات پیگیری پس از ترخیص میتواند به ارتقای کیفیت مراقبت پس از ترخیص کمک کند.
hassanpoor M, rezaei moradaala M, rahimyan H. Explaining the Role of Family Support in the Care Transition of Older Adults Based on Meleis’ Transitions Theory. joge 2026; 11 (3) URL: http://joge.ir/article-1-831-fa.html
حسن پور مینا، رضایی مراداعلی منیره، رحیمیان حسین. "تبیین نقش حمایت خانواده در گذار مراقبت سالمندان بر اساس نظریه گذار ملیس". سالمندشناسی. 1405; 11 (3)