[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 6، شماره 1 - ( بهار 1400 ) ::
جلد 6 شماره 1 صفحات 32-41 برگشت به فهرست نسخه ها
تأثیر یک برنامه تمرینات واقعیت مجازی بر آمادگی عملکردی سالمندان
سعید یوسفی بابادی*، حسن دانشمندی
دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان
چکیده:   (571 مشاهده)
مقدمه: کاهش آمادگی عملکردی در سالمندان که شامل قدرت عضلانی، انعطاف پذیری، تعادل، چابکی، سرعت گام برداشتن و آمادگی قلبی تنفسی می شود، کیفیت زندگی را به طور منفی تحت تاثیر قرار می دهد. لذا هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرینات واقعیت مجازی برآمادگی عملکردی سالمندان بود.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی می باشد، بدین منظور 24 نفر سالمند، در محدوده سنی 75-60 سال به صورت غیر تصادفی در دسترس به عنوان نمونه تحقیق انتخاب و بطور تصادفی در دو گروه، تجربی (تعداد= 12نفر با میانگین سنی 80/3±50/66) و کنترل (تعداد= 12نفر با میانگین سنی 27/3±75/66) تقسیم شدند. پس از گرفتن پیش آزمون با استفاده از آزمون های آمادگی عملکردی سالمندان، مداخله در طی 9 هفته، هر هفته 3 جلسه به مدت یک ساعت به صورت یک روز در میان اجرا گردید و پس از پایان جلسات تمرینی از آن ها پس آزمون گرفته شد. تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزار 24 SPSS و در سطح معنا داری "05/0=P"صورت گرفت.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که تمرینات واقعیت مجازی برآمادگی عملکردی سالمندان، آزمون 8 فوت برخاستن و رفتن (001/0=P)، نشستن و برخاستن از صندلی (002/0=P)، جلو بازو (002/0=P)، 2 دقیفه پیاده روی (005/0=P)، کشش پشت (001/0=P)و نشستن روی صندلی و رساندن دست به جلو (001/0=P) تاثیر معناداری داشت.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش به نظر می رسد، می توان از برنامه تمرینی واقعیت مجازی به عنوان یک روش تمرینی جدید برای بهبود پارامترهای آمادگی عملکردی افراد سالمند در برنامه های روزانه مراکز سالمندان استفاده کرد.مقدمه: کاهش آمادگی عملکردی در سالمندان که شامل قدرت عضلانی، انعطاف پذیری، تعادل، چابکی، سرعت گام برداشتن و آمادگی قلبی تنفسی می شود، کیفیت زندگی را به طور منفی تحت تاثیر قرار می دهد. لذا هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرینات واقعیت مجازی برآمادگی عملکردی سالمندان بود.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی می باشد، بدین منظور 24 نفر سالمند، در محدوده سنی 75-60 سال به صورت غیر تصادفی در دسترس به عنوان نمونه تحقیق انتخاب و بطور تصادفی در دو گروه، تجربی (تعداد= 12نفر با میانگین سنی 80/3±50/66) و کنترل (تعداد= 12نفر با میانگین سنی 27/3±75/66) تقسیم شدند. پس از گرفتن پیش آزمون با استفاده از آزمون های آمادگی عملکردی سالمندان، مداخله در طی 9 هفته، هر هفته 3 جلسه به مدت یک ساعت به صورت یک روز در میان اجرا گردید و پس از پایان جلسات تمرینی از آن ها پس آزمون گرفته شد. تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزار 24 SPSS و در سطح معنا داری "05/0=P"صورت گرفت.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که تمرینات واقعیت مجازی برآمادگی عملکردی سالمندان، آزمون 8 فوت برخاستن و رفتن (001/0=P)، نشستن و برخاستن از صندلی (002/0=P)، جلو بازو (002/0=P)، 2 دقیفه پیاده روی (005/0=P)، کشش پشت (001/0=P)و نشستن روی صندلی و رساندن دست به جلو (001/0=P) تاثیر معناداری داشت.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش به نظر می رسد، می توان از برنامه تمرینی واقعیت مجازی به عنوان یک روش تمرینی جدید برای بهبود پارامترهای آمادگی عملکردی افراد سالمند در برنامه های روزانه مراکز سالمندان استفاده کرد.مقدمه: کاهش آمادگی عملکردی در سالمندان که شامل قدرت عضلانی، انعطاف پذیری، تعادل، چابکی، سرعت گام برداشتن و آمادگی قلبی تنفسی می شود، کیفیت زندگی را به طور منفی تحت تاثیر قرار می دهد. لذا هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرینات واقعیت مجازی برآمادگی عملکردی سالمندان بود.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی می باشد، بدین منظور 24 نفر سالمند، در محدوده سنی 75-60 سال به صورت غیر تصادفی در دسترس به عنوان نمونه تحقیق انتخاب و بطور تصادفی در دو گروه، تجربی (تعداد= 12نفر با میانگین سنی 3/80±66/50) و کنترل (تعداد= 12نفر با میانگین سنی 3/27±66/75) تقسیم شدند. پس از گرفتن پیش آزمون با استفاده از آزمون های آمادگی عملکردی سالمندان، مداخله در طی 9 هفته، هر هفته 3 جلسه به مدت یک ساعت به صورت یک روز در میان اجرا گردید و پس از پایان جلسات تمرینی از آن ها پس آزمون گرفته شد. تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزار 24 SPSS و در سطح معنا داری "05/0=P"صورت گرفت.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که تمرینات واقعیت مجازی برآمادگی عملکردی سالمندان، آزمون 8 فوت برخاستن و رفتن (0/001=P)، نشستن و برخاستن از صندلی (0/002=P)، جلو بازو (0/002=P)، 2 دقیفه پیاده روی (0/005=P)، کشش پشت (0/001=P)و نشستن روی صندلی و رساندن دست به جلو (0/001=P) تاثیر معناداری داشت.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش به نظر می رسد، می توان از برنامه تمرینی واقعیت مجازی به عنوان یک روش تمرینی جدید برای بهبود پارامترهای آمادگی عملکردی افراد سالمند در برنامه های روزانه مراکز سالمندان استفاده کرد.
واژه‌های کلیدی: واقعیت مجازی، تمرین درمانی، سالمندی، توانبخشی
متن کامل [PDF 329 kb]   (85 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: توانبخشی سالمندی
دریافت: 1399/11/6 | پذیرش: 1399/12/4 | انتشار: 1400/2/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

yousefi babadi S, Daneshmandi H. The effect of virtual reality training program on the Functional Fitness of the elderly. joge. 2021; 6 (1) :32-41
URL: http://joge.ir/article-1-448-fa.html

یوسفی بابادی سعید، دانشمندی حسن. تأثیر یک برنامه تمرینات واقعیت مجازی بر آمادگی عملکردی سالمندان. سالمندشناسی. 1400; 6 (1) :32-41

URL: http://joge.ir/article-1-448-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 6، شماره 1 - ( بهار 1400 ) برگشت به فهرست نسخه ها
نشریه سالمندشناسی Journal of Gerontology
Persian site map - English site map - Created in 0.04 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4331