کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد واحد خوراسگان
چکیده: (432 مشاهده)
مقدمه: با توجه به افزایش جمعیت سالمندان و چالشهای روانی متعددی که این گروه سنی با آن مواجه است، نظیر احساس تنهایی و اضطراب ناشی از طرد، ضرورت توجه به روشهای مداخلهای مؤثر بیشتر از پیش احساس میشود. ذهن آگاهی به عنوان یک تکنیک روانشناختی، میتواند به افراد کمک کند تا با احساسات و افکار خود به شیوهای سازندهتر برخورد کنند. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی ذهن آگاهی بر احساس تنهایی، حساسیت به طرد و نشخوار فکری در سالمندان انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی ذهن آگاهی بر احساس تنهایی، حساسیت به طرد و نشخوار فکری در سالمندان انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پژوهش از نوع پیشآزمون_ پسآزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه سالمندان ساکن در مراکز دولتی خانه سالمندان بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس 50 نفر از آنها انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش(15 نفر) و گروه کنترل(15) نفر گمارده شدند. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه های نشخوار فکری نالن هوکسما (1991)، احساس تنهایی راسل(1980) و حساسیت به طرد داونی و فلدمن(1996) استفاده شد. برنامه ذهن آگاهی به مدت 8 جلسه 90 دقیقه ایی، هفته ای یکبار برای گروه آزمایش اجرا شد. جهت تحلیل دادهها، از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 26 استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش ذهن آگاهی بر احساس تنهایی، حساسیت به طرد و نشخوار فکری در سالمندان تاثیر دارد و این تاثیر در دوره پیگیری نیز معنادار می باشد (001/0> P). نتیجه گیری: بنابراین با توجه به نتایج می توان گفت که این یافتهها بر اهمیت استفاده از روشهای ذهن آگاهی در ارتقاء سلامت روانی سالمندان تأکید میکنند و میتوانند به عنوان مبنایی برای طراحی برنامههای مداخلهای مؤثر در این گروه سنی مورد استفاده قرار گیرند.